نویسنده : س.ص ; روز شنبه ۱۳٩۱/٦/٤; دل نوشته

حرف ها را دانه دانه کنار هم می چینم...

نام زیبای تو می شوند.

سرم را آرام کج می کنم و بر دستانم تکیه می زنم و چشم هایم را می بندم...

خوبی های تو در ذهنم مجسم می شوند.

چشم می گشایم ...

زیبایی هایت چشمانم را نوازش می کند.

گوش می سپارم...

آوای دلنشینت روح می نوازد و جانم را آرام می کند.

تو چقدر به من نزدیکی خداوندا!

و من چقدر حقیر و ناچیزم که این نزدیکی را هرگز درک نمی کنم...

س.ص